Sevmek..

Keske, sevgiyi alabildigince cok kullanabilsek de kavga konusunda olabildigince cimri olabilsek; keske bunu aile hayatimizda yapabilsek..

Inanin, sevmek, kavga etmekten hem daha kolay hem cok daha guzel.

Gelin sevelim birbirimizi! Ne gerek var onca kirginliklara? Once esler sevsin birbirlerini, sonra kardesler, sonra komsular, sonra arkadaslar. Derken sevgi cemberini buyutup tum toplum olarak sevgiyi yasatabilsek keske? Hayat ne kadar kolay olurdu degil mi? Aslinda bunu en once kucuk dairemizde, her zaman cok onem tasiyan ailemizden baslatsak? Inaniyorum ki, her sey nasil da guzellesecek, her seyi sevginin sicakligi ve canliligi saracak.

Tum insanlik icin denemeye degmez mi?

Oysa ne cok anlatir gibiyim..

Neden hala ayni yasamsal hatalari yaptigimizi sorguluyoruz surekli. Neden zaaflarimiza yeniliyoruz? Neden tersini soyledigimiz halde olumsuz olani barindiriyoruz icimizde? Neden cesur olamiyoruz kendi yasamimiza karsi? Neden almamiz gereken acil kararlari surekli erteliyoruz? Neden kendimizden uzaklasiyoruz? Neden aynaya baktigimizda gordugumuz kadina/erkege giderek daha az sevgi duyuyoruz? Neden bizleri yaralamak isteyenlere daha cok aciyoruz sinemizi? Neden basa donuyoruz her defasinda? Daha cok mutlu olmak icin onlarca sebebimiz varken biz neden hesabini bitiremiyoruz buruklugumuzun? Elbette bunca sorunun icinde buldugumuz yanitlar da vardir. Biliyorum ofke geciyor. Bambaska hallere burunuyor duygular. Bir zamanlar ugruna olurum sandigimiz kisiler, olaylar, onemler, utanclar baska bir seye donusuyor zamanla. Hepsi geciyor zaman gectikce. Unutmak uzerine kurulu insan sistemi. Biraz susabilmeyi ogrenmek gerektigini anladim. Kelimeler cok keskin, cok aciticidir ve kan doker. Bizse herkesi sasirtacak kadar dovuscu olup ortaligi kan golune cevirebiliyoruz. Susulmus, soylenmis cok seyimiz var omrumuz boyunca. Oysa ne cok anlatiyor gibiyim. Her zaman frene basiyorum. Giderek daha cok basiyorum ve daha cok yoruluyorum. Arkamda yarali birakmak istemiyorum. Cunku biliyorum, yarali insan tehlikelidir.

Aradigim biraz isiktir gormek icin ve biraz da sudur hayatta kalmak icin. Hep gune cevireyim insan yuzunu, hep dik olsun basim..