16 Kasım 2008 Pazar
3 Kasım 2008 Pazartesi
Bugun yine seni cok ozledim
Canim babam,
Zaman zaman gunler, aylar geciyor aglamiyorum artik senin icin cok fazla. Herhalde caresi olmadigini anladim artik. Ilk kaybettigimizde cok agladik, ama baktim hicbirsey degismiyor, sadece daha cok uzaklasiyorum senden. Hep derlerdi yillar gectikce olum acisi daha azalir insanda, daha az ozlersin diye. Hepsi yalan, artik cok fazla aglamasamda, yerini gun be gun, gun gectikce her yasadigim anda daha fazla ariyor oluyorum. Buyuyorum herhalde artik baba, artik buyuyorum ki seni anlamaya basliyorum. Dusuncelerini, yaptiklarini, bize olan duskunlugunu artik cok daha iyi anliyorum. Biliyorum cok gec ama, artik seni cok iyi anliyorum babacigim. Bekarken kendimi hep yoklugunun karamsarligina burumusum meger. Vazgecmistik herseyden, anneme her bakisimda aci cekiyordum yoksun diye. Genc yasinda onu yalniz biraktin diye hep kizdim belki sana. Annemsiz gunumu gecirmedim yoklugunu hissetmesin diye. Artik bende bir yuva kurdum baba, ve seni o kadar iyi anliyorum ki artik. Dusuncelerini cozebiliyorum, bizleri korumana kizdigim anlara kiziyorum artik. Bembeyaz gelinligimle yanina ugramistim, umarim gormussundur beni, umarim hissetmissindir. Ben inaniyorum ki hep yanimda, hep koruman altindayiz. Ama baba unutamiyorum, hep ellerinde alisveris yapip yuvamin kapisini calisini hayal ediyorum ben. Hep koltugumda oturusunu, sizi yemege davet edisimi, benim evimde hep beraber olusumuzu hayal ediyorum. Arkadaslarimda gordugumde gizlice kiskaniyorum baba onlari, elimde degil ne yapabilirim ki? Bende cok istiyorum kapimi calmani, bana alisveris yapmani, akil vermeni, korumani. Cok sukur baba, cok mutluyum, cok huzurluyum, iyi ki evlenmisim, iyi ki ben de bir yuva kurmusum. Ama yoklugun hep aklimda, seni hep hayal etmeye devam edecegim..
Bugun yine seni cok ozledim,
Serap Uz
03-11-2008
Zaman zaman gunler, aylar geciyor aglamiyorum artik senin icin cok fazla. Herhalde caresi olmadigini anladim artik. Ilk kaybettigimizde cok agladik, ama baktim hicbirsey degismiyor, sadece daha cok uzaklasiyorum senden. Hep derlerdi yillar gectikce olum acisi daha azalir insanda, daha az ozlersin diye. Hepsi yalan, artik cok fazla aglamasamda, yerini gun be gun, gun gectikce her yasadigim anda daha fazla ariyor oluyorum. Buyuyorum herhalde artik baba, artik buyuyorum ki seni anlamaya basliyorum. Dusuncelerini, yaptiklarini, bize olan duskunlugunu artik cok daha iyi anliyorum. Biliyorum cok gec ama, artik seni cok iyi anliyorum babacigim. Bekarken kendimi hep yoklugunun karamsarligina burumusum meger. Vazgecmistik herseyden, anneme her bakisimda aci cekiyordum yoksun diye. Genc yasinda onu yalniz biraktin diye hep kizdim belki sana. Annemsiz gunumu gecirmedim yoklugunu hissetmesin diye. Artik bende bir yuva kurdum baba, ve seni o kadar iyi anliyorum ki artik. Dusuncelerini cozebiliyorum, bizleri korumana kizdigim anlara kiziyorum artik. Bembeyaz gelinligimle yanina ugramistim, umarim gormussundur beni, umarim hissetmissindir. Ben inaniyorum ki hep yanimda, hep koruman altindayiz. Ama baba unutamiyorum, hep ellerinde alisveris yapip yuvamin kapisini calisini hayal ediyorum ben. Hep koltugumda oturusunu, sizi yemege davet edisimi, benim evimde hep beraber olusumuzu hayal ediyorum. Arkadaslarimda gordugumde gizlice kiskaniyorum baba onlari, elimde degil ne yapabilirim ki? Bende cok istiyorum kapimi calmani, bana alisveris yapmani, akil vermeni, korumani. Cok sukur baba, cok mutluyum, cok huzurluyum, iyi ki evlenmisim, iyi ki ben de bir yuva kurmusum. Ama yoklugun hep aklimda, seni hep hayal etmeye devam edecegim..
Bugun yine seni cok ozledim,
Serap Uz
03-11-2008
Kaydol:
Yorumlar (Atom)