Umut

Basim dönüyor dünyanin bitmez, tükenmez derdiyle
Calisiyorum, güc topluyorum kendime kendimce
Varligimizi ispatlamak öylesine zor, bizi bize kabullendirmek öyle ugras istiyor ki…
Gülüyoruz belki, icten degil
Agliyoruz belki, nedenini bilmeden
Bugün gelip, yarin gidiyoruz su koskoca handan.
Yürüyerek mi?
Kosarak mi?
Ucarak mi geciyoruz?
Bir seyler birakabiliyor muyuz anilarimiza
bizi, biz öldükten sonra da yasatacak?
Cevremize umut mu saciyoruz, karamsarlik mi?
Yoksa bizce yasamak; kaygisizlik mi?
Düsünüyorum, seviyorum, yasanilir bir dünyada yasamak istiyorum!
Insanlarin korkmadan gercek yüzlerini sergileyebildikleri,
Basamaklari tirmanirken baskalarinin kafalarina basmadan yükselebildikleri,
her seyden önemlisi hesapsizca sevebildikleri bir dünya…
Gelecege umutla bakarak,
gözlerinden isik sacarak,
‘Ben de varim, üstelik inadina ayaktayim’diyebilmek!
‘Nefsine agir gelen sey, bilesin ki senin hayrinadir.’
Rabbim'e beni ugursuzluklardan korumasi icin dua etmiyorum.
Böyle durumlarda beni umutsuzluktan korumasi icin dua ediyorum.
Guzel Allah'im bir elini biraksa, öteki elinden tutar.
Umudun olsun, yeter..